Atrás

Kraków, Kazimierz

Kraków, Kazimierz

Pełen uroku Kazimierz został lokowany w 1335 r. Jego założycielem był Kazimierz Wielki (stąd nazwa dawnego miasta), któremu marzyło się powołanie konkurencyjnego dla Krakowa ośrodka. Dziś Kazimierz nierozerwalnie kojarzy się z krakowskimi Żydami, którzy osiedli tu pod koniec XV w. i stworzyli niezwykle prężnie działającą gminę. Aż do II wojny światowej było to jedno z największych centrów kultury jidisz w Polsce. W 1978 r. dla zachowania pamięci o wielowiekowym tolerancyjnym współistnieniu Żydów i chrześcijan dzielnica Kazimierz (średniowieczny obszar Kazimierza i przedmieście Stradom) znalazła się wraz z krakowskim Starym Miastem i Wawelem na Liście UNESCO.
Sercem Kazimierza jest ulica Szeroka, właściwie wielki plac, przy którym stały niegdyś aż cztery synagogi. Znajdowało się tu również kilka domów modlitw, siedziba kahału (zarządu gminy), mykwa, łaźnia rytualna i dwa cmentarze. Część zabudowy pamięta XVI–XVII w., a najcenniejszym budynkiem jest Stara Synagoga, najstarsza zachowana w Polsce i pierwsza z powstałych na Kazimierzu. Bożnica sięga historią początku XV w., o czym może świadczyć napis na zachowanej skarbonie z datą 1407. Dziś budynek, po przekształceniach w latach 1904–13, ma neorenesansowy kształt. Mieści się w nim odział Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, a wystawa dotyczy tradycji i historii krakowskich Żydów Na końcu ulicy Szerokiej wznosi się synagoga Remu. Ufundowano ją w XVI w., ale obecny kształt budynku to efekt XIX-wiecznej przebudowy. Aktualnie bożnica jest jedyną regularnie czynną synagogą w Krakowie. Z oryginalnego wyposażenia zachował się m.in. kamienny renesansowy aron ha-kodesz
umieszczony we wschodniej ścianie. Bramką w murze można wejść na kirkut Remu. Jest on najstarszą zachowaną nekropolią żydowską w Krakowie i jedną z najstarszych w Polsce. Oprócz nagrobków sarkofagowych (tumbowych), jest tu wiele wolno stojących macew datowanych od XVI do XVIII w. 
Dzielnica żydowska to także plac Nowy, zwany powszechnie placem Żydowskim. Jego środek zajmuje  charakterystyczny budynek dawnej rytualnej rzeźni drobiu, tzw. okrąglak, który postawiono w 1900 r. W kamienicach otaczających plac mieszczą się liczne knajpki, puby i kawiarnie. Wieczorami miejsce to tętni życiem, ukazując nowe oblicze wiekowej dzielnicy, tym razem jako mekki artystyczno-towarzyskiej. Kazimierz ma również wspaniałe zabytki chrześcijańskie, głównie przepiękne świątynie. Imponujący kościół Bożego Ciała w narożniku placu Wolnica, części dawnego rynku kazimierskiego, został ufundowany już w XIV w., ale budowa ciągnęła się do drugiej połowy następnego stulecia. Wyniosła wieża z niezwykłym manierystycznym hełmem pochodzi z XVII w. Majestatyczne wnętrze to niezwykle udane połączenie gotyku z barokiem. Przy ulicy Augustiańskiej 7 znajduje się jedna z najwspanialszych gotyckich świątyń Krakowa – ufundowany przez króla Kazimierza Wielkiego kościół pw. św. Katarzyny i św. Małgorzaty. Do niego przylega zbudowany również w XIV w. klasztor Augustianów z pięknymi gotyckimi krużgankami zdobionymi polichromią. Biegnąca tuż przy świątyni ulica Skałeczna prowadzi do słynnego kościóła (Paulinów) Na Skałce. Postawiono go w XVIII w. na miejscu starszej świątyni, bogato wyposażając. W tutejszej Krypcie Zasłużonych (zejście na zewnątrz kościoła) spoczywają wybitne osobistości, m.in. zakochany w Krakowie wybitny dramaturg Stanisław Wyspiański, czołowy przedstawiciel Młodej Polski i symbolizmu w malarstwie Jacek Malczewski oraz noblista Czesław Miłosz.

Reproducir Reproducir